← Mapa

🏡 A1 · Dolina Początków

Rodzaje: en, ei, et

✦ Misja Olava

Poznaj regułę w praktyce i zdobądź runę.

Czekają na Ciebie różne rodzaje zadań!

Troll Olav
🔥Rozgrzewka
🧭Praktyka
🏆Wyzwanie

📜 Teoria w pigułce

Norweski ma trzy rodzaje rzeczownika: męski (en), żeński (ei) i nijaki (et). Rodzajnik nieokreślony stoi PRZED rzeczownikiem: en bil, ei jente, et hus.

Forma określona ('ten/ta/to konkretny') nie używa rodzajnika przed rzeczownikiem, lecz DOKLEJA końcówkę na końcu słowa: en bil → bilen, ei jente → jenta, et hus → huset.

RodzajNieokreślonaOkreślona
męski (en)en bilbilen
żeński (ei)ei jentejenta
nijaki (et)et hushuset

Gdy chcemy powiedzieć 'TEN / TA / TO' wskazując na coś konkretnego, używamy zaimków wskazujących: denne (rodzaj męski i żeński), dette (nijaki), disse (liczba mnoga) – np. denne bilen (ten samochód), dette huset (ten dom), disse bilene (te samochody). Uwaga: po denne/dette/disse rzeczownik zostaje w formie określonej!

Przykłady

  • en bil – bilen – samochód – ten samochód
  • ei jente – jenta – dziewczyna – ta dziewczyna
  • et hus – huset – dom – ten dom
Chcę wiedzieć więcej

W bokmål rzeczowniki żeńskie można odmieniać na dwa poprawne sposoby: żeńsko (ei bok – boka, ei jente – jenta) albo według wzorca męskiego (en bok – boken, en jente – jenten). Poprawna jest też forma pośrednia: en bok – boka. Wszystkie te warianty są normatywnie poprawne — w jednej wypowiedzi najlepiej trzymać się wybranego wzorca, ale żaden z nich nie jest błędem.

Typowy błąd Polaków: przenoszenie polskiej logiki rodzaju (np. 'książka' jest żeńska po polsku, więc uczeń zgaduje 'ei bok' – to akurat trafne, ale zasada nie działa np. dla 'et bord' – stół, mimo że w wielu językach 'stół' bywa męski).

Końcówki formy określonej: rodzaj męski -en, żeński -a, nijaki -et (lub -t, jeśli słowo już kończy się na -e, np. et eple → eplet).

Rzeczowniki zakończone na niektóre spółgłoski podwajają je w formie określonej rzadko – w A1 nie musisz się tym martwić, większość jest regularna.

Rodzajnik nieokreślony NIE stoi razem z formą określoną – nigdy nie mówimy 'en bilen'. To jedna albo druga forma.

Zapamiętuj rodzaj razem ze słowem od razu przy nauce nowego wyrazu (en bil, nie tylko 'bil') – to najskuteczniejsza metoda.

  • en katt – katten – kot – ten kot
  • et eple – eplet – jabłko – to jabłko
  • en by – byen – miasto – to miasto
  • et bord – bordet – stół – ten stół
  • ei bok – boka / en bok – boken – książka – ta książka (dwa poprawne wzorce)